Απώλεια βάρους και πεπτικό έλκος. Πού οφείλεται η νόσος – Αίτια – Παράγοντες που την πυροδοτούν


Καλόηθες έλκος στομάχου ΓΕΝΙΚΑ Το πεπτικό έλκος αποτελεί νόσο που αφορά σε διάβρωση της βλεννογονίου στοιβάδας του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου, η οποία μπορεί να επεκτείνεται και στην υποβλεννογόνιο ή και τη μυϊκή στιβάδα.

Το πεπτικό έλκος διακρίνεται λοιπόν σε δύο οντότητες: 1. Έλκος στομάχου 2. Έλκος δωδεκαδακτύλου Η διάβρωση αυτή συμβαίνει λόγω διαταραχών της ισορροπίας μεταξύ της έκκρισης οξέος και γαστρίνης και των αμυντικών μηχανισμών του βλεννογόνου στο οξύ στιβάδα βλέννης, υδάτινο στρώμα διττανθρακικών, αναγέννηση και αποκατάσταση του βλεννογόνου.

Το πεπτικό έλκος

Το έλκος του στομάχου ταξινομείται με βάση την εντόπισή του σε 4 τύπους: Έλκος στομάχου τύπου Ι: Είναι ο συχνότερος τύπος έλκος στομάχου. Εντοπίζεται στο έλασσον τόξο κοντά στη γωνιαία εντομή. Συνήθως συνυπάρχει με γαστρίτιδα του άντρου. Συνήθως οφείλεται σε βλάβη του αμυντικού μηχανισμού του βλεννογόνου του στομάχου, όπως αυτή συμβαίνει επί λοίμωξης με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.

Πεπτικό έλκος

Έλκος στομάχου τύπου ΙΙ: Συνήθως συνυπάρχει με δωδεκαδακτυλικό έλκος. Εντοπίζεται στο σώμα του στομάχου. Δημιουργείται απώλεια βάρους και πεπτικό έλκος, λόγω στάσης που προκαλείται από την παραμόρφωση του βολβού από το συνυπάρχον δωδεκαδακτυλικό έλκος.

Έλκος στομάχου τύπου ΙΙΙ: Εντοπίζεται προπυλωρικά. Οφείλεται στην αυξημένη γαστρική έκκριση οξέος. Έλκος στομάχου τύπου ΙV: Εντοπίζεται στο σώμα, στο θόλο ή στην καρδιακή μοίρα του στομάχου. Συνυπάρχει με γαστρίτιδα.

10 auto 10/10 > 10"> Όροι με ειδικό ενδιαφέρον στο κείμενο:

Οφείλεται σε βλάβη του αμυντικού μηχανισμού του βλεννογόνου και όχι σε υπερέκκριση οξέος. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι στα έλκη του στομάχου πρέπει πάντα να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα ύπαρξης κακοήθειας, και ως εκ τούτου είναι επιβεβλημένος ο ιστολογικός έλεγχος με λήψη βιοψίας από τον πυθμένα του έλκους. Γενικά, το έλκος στομάχου εμφανίζεται σε μεγαλύτερη ηλικία από ότι το δωδεκαδακτυλικό έλκος. Τις τελευταίες δεκαετίες η επίπτωση του πεπτικού έλκους έχει μειωθεί κατά φορές.

Παρόλα αυτά η επίπτωση των επιπλοκών από το πεπτικό έλκος και η ανάγκη για νοσηλεία λόγω των επιπλοκών έχει παραμείνει σταθερή. Αν και η θνητότητα από τις επιπλοκές του πεπτικού έλκους έχει μειωθεί κατά πολύ από το μέχρι σήμερα, περίπου 9. Ο κίνδυνος αυτός είναι 6 φορές μεγαλύτερος από τον κίνδυνο του γενικού πληθυσμού Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα ΜΣΑΦ Τα φάρμακα αυτά προκαλούν αναστολή της έκκρισης των προσταγλανδινών προκαλώντας μια ανισσοροπία των αμυντικών μηχανισμών του βλεννογόνου τους στομάχου.

Καλόηθες έλκος στομάχου

Ο κίνδυνος ανάπτυξης πεπτικού έλκους στους ασθενείς που λαμβάνουν ΜΣΑΦ είναι 5 φορές μεγαλύτερος από αυτόν του γενικού πληθυσμού. Ο κίνδυνος ανάπτυξης πεπτικού έλκους είναι πλάσιος επί συνύπαρξης λοίμωξης με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού και χρήσης ΜΣΑΦ. Στην περίπτωση του δωδεκαδακτυλικού έλκους η επιγαστραλγία παρέρχεται με τη λήψη τροφής ή κάποιου αντιόξινου φαρμάκου, ενώ αν πρόκειται για γαστρικό έλκος, η λήψη τροφής επιδεινώνει την επιγαστραλγία.

στρατόπεδα απώλειας βάρους στο νέο Hampshire

Ο πόνος, που αποτελεί το κύριο σύμπτωμα, μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία, έμετο και ενίοτε ήπια απώλεια βάρους. Τέτοιες παθήσεις είναι η γαστρο-οισοφαγική παλινδρομική νόσος, διάφορα νοσήματα των χοληφόρων π.

Τι είναι η νόσος

Η πιο ειδική και ευαίσθητη διαγνωστική εξέταση σήμερα είναι η ενδοσκόπηση ανωτέρου πεπτικού. Αυτή προσφέρει το πλεονέκτημα της λήψης βιοψιών για τον αποκλεισμό της κακοήθειας αλλά και τη δυνατότητα θεραπευτικής παρέμβασης επί ύπαρξης επιπλοκών π.

Μετά την ανεύρεση του πεπτικού έλκους θα πρέπει πάντα να γίνεται έλεγχος για λοίμωξη από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού είτε με λήψη παρασκευάσματος κατά την ενδοσκόπηση τεστ ουρεάσης, ιστολογική εξέταση παρασκευάσματος είτε με άλλες μη επεμβατικές μεθόδους, όπως είναι η αναπνευστική δοκιμασία με ραδιοσεσημασμένη ουρία ή η μέτρηση αντισωμάτων στον ορό του αίματος. Τέλος, στους ασθενείς που δεν έχουν ιστορικό χρήσης ΜΣΑΦ και δεν έχουν λοίμωξη από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού ή στους ασθενείς που έχουν υποτροπιάζοντα έλκη παρά τη θεραπεία ή έχουν πολλαπλά έλκη ή έχουν έλκη σε μη συνήθεις εντοπίσεις 2η και 3η μοίρα δωδεκαδακτύλου ή έχουν επιπλεχθέντα έλκη πεπτικού π.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ Η αναγνώριση του ρόλο του ελικοβακτηριδίου του χάνετε βάρος παραμένοντας αργά και η χρήση των θεραπειών εκρίζωσής του, η εισαγωγή στην κλινική πράξη των αντιόξινων και αντιεκκριταγωγών φαρμάκων π. Η θεραπεία του πεπτικού έλκους στοχεύει: Στην εκρίζωση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού.

Το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα του πεπτικού έλκους είναι πόνος και αίσθημα καύσου που εντοπίζεται από τον αφαλό μέχρι το στέρνο, και μπορεί να είναι χειρότερος όταν το στομάχι είναι άδειο ή την νύχτα και μπορεί να εξαφανιστεί και να επιστρέψει για μερικές μέρες ή βδομάδες. Αυτός ο πόνος προκαλείται από το έλκος, και επιδεινώνεται από τα οξέα του στομάχου που έρχονται σε επαφή με αυτό. Λιγότερο συχνό σύμπτωμα μπορεί να είναι σκούρο αίμα στα κόπρανα ή κόπρανα μαύρα ή σαν πίσσα, ναυτία ή εμετός, ανεξήγητη απώλεια βάρους, και διαταραχές στην όρεξη. Το πεπτικό έλκος εμφανίζεται όταν το οξύ του πεπτικού συστήματος διαβρώνει το εσωτερικό της άνω πεπτικής οδού, από τον οισοφάγο έως το λεπτό έντερο. Το οξύ δημιουργεί μια ανοιχτή  πληγή που πονάει και μπορεί να αιμορραγήσει.

Η θεραπεία πρώτης γραμμής περιλαμβάνει αμοξυκιλλίνη 1g × 2 ή μετρονιδαζόλη mg × 2 και κλαριθρομυκίνη mg × 2 και κάποιον αναστολέα της αντλίας πρωτονίων × 2. Στην αποφυγή της λήψης ΜΣΑΦ, εφόσον αυτό αποτελεί την αιτία του δημιουργίας του έλκους.

Έλκος Στομάχου: τύποι, διάγνωση, θεραπεία | Πεμπτουσία

Συνιστάται η ταυτόχρονη λήψη αναστολέων της αντλίας πρωτονίων για 8 εβδομάδες. Επίσης, είναι απαραίτητος και ο έλεγχος για λοίμωξης από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.

sci mx απώλεια βάρους

Στη μείωση της γαστρικής οξύτητας με μείωση ή και αναστολή της γαστρικής έκκρισης οξέος. Αυτό επιτυγχάνεται με τη λήψη απώλεια βάρους και πεπτικό έλκος της αντλίας πρωτονίων Επίσης, η διακοπή του καπνίσματος και ο περιορισμός της λήψης καφέ διευκολύνουν την επούλωση. Το αλκοόλ θα πρέπει να απώλεια βάρους και πεπτικό έλκος λόγω της καταστροφής που επιφέρει στο βλεννογόνο.

Τα λέμε •LIVE - Στρατηγικές για επιτυχημένη απώλεια βάρους

Χειρουργική θεραπεία Η χειρουργική θεραπεία για μη επιπλεγμένο έλκος πεπτικού είναι πολύ σπάνια στις μέρες μας. Οι ενδείξεις χειρουργικής αντιμετώπισης του πεπτικού έλκους είναι: Η αποτυχία της συντηρητικής αγωγής μετά από τουλάχιστον 8 εβδομάδες θεραπείας Η υποτροπή του έλκους κατά τη διάρκεια συντηρητικής αγωγής ή εντός 2 ετών Η αδυναμία να αποκλειστεί η κακοήθεια Η εμφάνιση επιπλοκών π.

Κατά τη βαγοτομή διατέμνονται οι κλάδοι του πνευμονογαστρικού νεύρου με σκοπό τη μείωση βασικής έκκρισης γαστρικού οξεός, τη μείωση τη μέγιστης έκκρισης γαστρικού οξεός και τη μείωση της έκκρισης γαστρίνης. Όμως, η διατομή των πνευμονογαστρικών προκαλεί απώλεια της χάλασης του πυλωρικού σφιγκτήρα και παρεμπόδιση της γαστρικής κένωσης.

Συμπτώματα

Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα χειρουργεία για την εκλεκτική αντιμετώπιση του πεπτικού έλκους είναι: Στελεχιαία βαγοτομή με πυλωροπλαστική Στην στελεχιαία βαγοτομή διατέμνονται το πρόσθιο και το οπίσθιο πνευμονογαστρικό νεύρο κατά τη διαδρομή τους δίπλα στην κοιλιακή απώλεια βάρους και πεπτικό έλκος του οισοφάγου, δηλαδή πάνω από την έκφυση των εξωγαστρικών κλάδων.

Η επέμβαση αυτή πρέπει να συνοδεύεται από μια παροχετευτική επέμβαση του στομάχου, με πιο συχνό εκπρόσωπο την πυλωροπλαστική, για να προληφθεί η απώλεια βάρους και πεπτικό έλκος στένωση που θα προκαλέσει ο σπασμός του πυλωρικού σφιγκτήρα μετά τη διατομή των πνευμονογαστρικών. Εκλεκτική βαγοτομή με ή χωρίς πυλωροπλαστική Στην εκλεκτική βαγοτομή διατέμνονται το πρόσθιο και το οπίσθιο πνευμονογαστρικό νεύρο μετά την έκφυση των ηπατικών και ηλιακών κλάδων.

Υπερεκλεκτική βαγοτομή Στην υπερεκλεκτική βαγοτομή γίνεται απώλεια βάρους και πεπτικό έλκος των ινών του πρόσθιου και οπίσθιου πνευμονογαστρικού νεύρου κατά μήκος του ΕΤ. Δηλαδή διατέμνονται οι ίνες που νευρώνουν το σώμα και το θόλο του στομάχου. Με αυτήν διατηρούνται οι εξωγαστρικοί κλάδοι και το νεύρο του Latarjet.

Γαστροδωδεκαδακτυλικό (πεπτικό) έλκος

Οπίσθια στελεχιαία βαγοτομή και πρόσθια ορογονομυοτομή μέθοδος Taylor Η επέμβαση αυτή αποτελεί μια απλοποιημένη υπερεκλεκτική βαγοτομήκατά την οποία διατέμνεται το οπίσθιο στέλεχος του πνευμονογαστρικού και ο ορογόνος και μυϊκός χιτώνας του πρόσθιου τοιχώματος του στομάχου —μέσα στον οποίο βρίσκονται τελικοί νευρικοί κλάδοι του πρόσθιου πνευμονογαστρικού. Στελεχιαία βαγοτομή και αντρεκτομή Η επέμβαση αυτή αποτελεί έναν συνδυασμό διατομής πνευμονογαστρικών και εκτομής άντρου.

Η αποκατάσταση της συνέχειας του ανωτέρου πεπτικού γίνεται με γαστρεντεροαναστόμωση κατά Billroth I ή Billroth II. Υφολική γαστρεκτομή Στην επέμβαση αυτή αφαιρείται το πυλωρικό άντρο και το σώμα του στομάχου. Η αποκατάσταση της συνέχειας του ανωτέρου πεπτικού γίνεται με γαστροεντεροαναστόμωση κατά Billroth I ή Billroth II.

απώλεια βάρους και πεπτικό έλκος p5p απώλεια βάρους

Ενδείκνυται για έλκη στομάχου τύπου IV. Τα έλκη που αιμορραγούν εντοπίζονται συχνότερα στο οπίσθιο τοίχωμα του βολβού του δωδεκαδακτύλου πυλωρό και τυπικά η αιμορραγία προέρχεται από την γαστροδωδεκαδακτυλική αρτηρία.

απώλεια βάρους και πεπτικό έλκος

Ο ασθενής παρουσιάζεται με αναφερόμενη απώλεια αίματος είτε με τη μορφή αιματέμεσης ή με τη μορφή μέλαινας και με πιθανά σημεία και συμπτώματα υπογκαιμίας και αιμοδυναμικής αστάθειας ταχυσφυγμία, υπόταση, ταχύπνοια, ολιγουρία, ζάλη, απώλεια συνείδησης. Η αντιμετώπισή της αιμορραγίας ξεκινάει με την ανάνηψη και αναζωογόνηση του ασθενούς με τη χρήση ενδοφλέβιων υγρών. Απαραίτητη θεωρείται η χορήγηση αναστολέων της γαστρικής έκκρισης π.

Η επένδυση του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου έχει προστατευτικό στρώμα βλέννας, το οποίο προστατεύει την επένδυση από τους χυμούς οξέος που προέρχονται από το πεπτικό σύστημα. Αν αυτό το στρώμα είναι κατεστραμμένο, το οξύ μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή και επώαση στην επένδυση. Αυτές οι περιοχές ονομάζονται πεπτικά έλκη. Τα πεπτικά έλκη μπορεί να είναι: δωδεκαδακτυλικό, γαστρικό στο στομάχι και οισοφαγικό. Τα έλκη του δωδεκαδακτύλου είναι πιο κοινά από αυτά στο στομάχι, που συνήθως αναπτύσσονται στην ηλικία μεταξύ 20 και 60 ετών.

Οποιαδήποτε προϋπάρχουσα διαταραχή πηκτικότητα θα πρέπει να διορθώνεται άμεσα με σκοπό την επίσχεση της αιμορραγίας.